Այս կյանքում ամեն ինչ ջանք և աշխատանք է պահանջում․ գործ, ընտանիք, հարազատներ, ընկերներ, գործընկերներ, հարաբերություններ, սեր․․․
Ամեն ինչի պահպանման համար էլ ամենօրյա անշահախնդիր նվիրում է պետք՝ առանց տատանման, առանց երկմտանքի ու կասկածի․․․
Մեկը մյուսից ավելի կարևոր ու թանկ չէ, դրանք բոլորն էլ մեր կյանքի ու անձի կայացման կարևոր նախապայմաններն են, ուստի՝ երբ մեկում ավելի ջանք ու եռանդ ենք ծախսում, “անգրագետ” ենք մնում այլ տեղերում․․․
Եվ եթե ցանկանում ենք պահպանել ամեն ինչ, ապա կյանքի տարբեր փուլերում ստիպված ենք կատարել ամենադժվարը և ամենացավոտը՝ փոխել մեր վարքագիծը, ճանաչել մեր թերությունները և աշխատել դրանց վրա․․․ Այդ աշխատանքը, ցավոք, մերն է, այն մեր փոխարեն ոչ ոք չի անում․․․ Մենք էլ միշտ չէ, որ այն լավ ենք անում, բայց փորձել առնվազն պարտավոր ենք․․․
Բոլոր այն պահերին, երբ հայտարարում ենք, թե դիմացինները կամ հանգամանքները պիտի հարմարվեն մեզ, մենք վստահաբար թակում ենք ինքնահաստատման ձախողման դարպասները․․․