Խաչիկ Դաշտենցը 5 տարեկան էր, երբ նրան «բախտ վիճակվեց» բռնել գաղթի ճանապարհը Սասնա լեռներից մինչև Արևելյան Հայաստան։

Գաղթի ճանապարհին ինչ-որ մի տեղում 5-ամյա Խաչիկը գրքերի կույտից վերցնում է Շեքսպիրի աշխատությունները անգլերեն և հետը բերում մինչև վերջ․․․

Այնուհետև որբանոցից որբանոց է անցնում և իր վերջնական տունը գտնում այժմյան Գյումրիի ամերիկյան որբանոցում։

Խաչիկ Դաշտենցը, բացի գրական ստեղծագործություններից, հայ ժողովրդին պարգևել է դասական գրականության մի շարք արժեքավոր գործերի թարգմանություններ անգլերենից։

Նա բանասիրական գիտությունների թեկնածու էր, թարգմանիչ և գրող․․․

Անգլերենը նրա ուժն էր․․․

․․․Խաչիկ Դաշտենցը եղել և մնում է Շեքսպիրի բազմաթիվ գործերի լավագույն թարգմանիչը․․․

Դե իսկ Արևմտյան Հայաստանից և գաղթի ճանապարհից մնացած միակ նյութական հուշը՝ Շեքսպիրի գիրքը, նա ոչ միայն չի կորցնում, այլև հատուկ խնամքով և սիրով պահում է մինչև կյանքի վերջ․․․