Անցյալ կյանքից 😊

Ամեն ինչ շատ սովորական էր և հասկանալի․․․

Ինչ-որ տարվա ինչ-որ ամսվա ինչ-որ օր՝ օրացույցի սովորական օր․․․

Թվում էր, թե ամեն ինչ հանդարտ է և բնականոն․․․

Իսկ Աստված ժպտում էր ․․․

Առավոտյան հարդարանքի հաճելի ջանքեր․․․

Ցածր և հանգիստ բլյուզ, անդորր, որը ոչնչով չի խաթարվում․․․

Կրեմներ, օծանելիք, շպար, հարդարանք, ինչպես միշտ․․․

Նոր ջինսեր, նոր վերնաշապիկ, նոր գուլպաներ և նոր կոշիկներ ․․․ շատ սովորական․․․

Սիրելի ժակետ, փոքր պայուսակ ուսին, նեղլիկ փողոց ․․․

Շտապող մարդիկ փողոցում․․․ ինչպես միշտ․․․

Հանգիստ և հաճելի եղանակ․․․

Երկար սպասված հաղորդագրություն և երջանիկ ժպիտ․․․

Հանգիստ քայլվածք և հաճելի մտքեր․․․

Takeaway սուրճ և նվեր ստացած բլիթ սրճարանի աշխատակցից, ում այլևս չի հանդիպելու․․․

Շնորհակալ ժպիտ և երախտագիտություն առ Աստված․․․

Սիրելի զբոսայգի, գեղեցիկ շատրվան, շատրվանի շուրջ կանաչ աթոռներին նստած մարդիկ․․․

Ավազի վրա դեղին և նարնջագույն մեքենաներով խաղացող փոքրիկ տղա․․․

Կապույտ երկինք, կանաչ ծառեր և խոտ, երփներանգ ծաղիկներ և շնչող շենքեր․․․

Եվ Արև․․․

Եվ հորիզոնում այրվող Արև, որը տարածում էր իր գույնն ու էներգիան ամենուր և հասցնում բոլորին․․․

Միակ ազատ կանաչ աթոռը (message from God) որը նայում էր վառվող հորիզոնին․․․

Եվ պահը հավերժացնելու և ցմահ վայելելու անհագ ցանկությունը ․․․

Հաճելի զգացողություններից դժվարացած շնչառություն․․․

Այդ զգացողությունները կլանող հոգի և երջանկության համար շնորհակալ գիտակցություն․․․

Երջանկություն վայելող աշխարհ․․․

Ոչինչ սովորական չէր ․․․

Դա երջանկության կատարյալ վայելքի օրն էր․․․

Եվ Աստված ժպտում էր․․․